Wernisaż wystawy „Co nowego pod słońcem”

We wtorek 13 maja 2014 o godz. 19.00 zapraszamy do Muzeum Etnograficznego w Krakowie (Ratusz, pl. Wolnica 1) na wernisaż wystawy „Co nowego pod słońcem”, na której zaprezentowane zostaną m.in. prace wykonane przez uczniów z gimnazjum w Tomicach na warsztatach w ŻyWej Pracowni  ramach cyklu działań „5 pytań” i projektu współpracy artystycznej młodzieży z gimnazjum w Tomicach i ich kenijskich rówieśników ze slumsów Mathare pod Nairobi. Organizatorem projektu są Muzeum Etnograficzne w Krakowie i Fundacja Razem Pamoja.

Relację z warsztatów znajdziecie tutaj…

co nowego pod słońcem


Więcej o wystawie:

„Co nowego pod słońcem” to to tytuł wędrującej wystawy prezentującej efekty działań edukacyjnych prowadzonych przez nauczycieli, animatorów kultury i artystów z dwoma grupami gimnazjalistów – z Tomic i ze slumsu Mathare w Kenii. Młodzi ludzie pracowali równolegle nad tymi samymi zagadnieniami i poznawali wzajemnie rezultaty swoich działań twórczych. Punktem wyjścia było pytanie, co łączy ludzi na różnych kontynentach? Dlaczego często patrzymy przez pryzmat stereotypu i boimy się lub nie umiemy spojrzeć inaczej? Czy sztuka może być tą formą komunikacji, która prowadzi do dialogu? Czy pozwoli nastolatkom opowiedzieć sobie nawzajem o własnych światach?
Podróż polsko-kenijskiej wystawy rozpoczęła się w Mathare, jednym z największych slumsów w Afryce. Czasowa galeria, stworzona z w nieużywanym budynku na terenie slumsu w Mathare, gdzie wystawa miała swój premierowy pokaz 23 marca 2014 roku, pomyślana została tak, by zaprosić do uczestnictwa w przedsięwzięciu okolicznych mieszkańców. Podobnie było w Muzeum Narodowym w Nairobi (tam prezentowana była do 30 kwietnia).

Kolejne dwa przystanki na trasie łączącej kultury, spojrzenia i kontynenty wyznaczają Muzeum Etnograficzne w Krakowie i Gimnazjum im. Noblistów Polskich w Tomicach. Przestrzenie, w których zostaną pokazane prace z Mathare i z Tomic, pozwolą publiczności włączyć się do rozmowy, którą od kilku miesięcy toczą uczniowie z Kenii i z Polski. Prace, w których spotkały się spojrzenia kenijskich i polskich uczniów, ich kolegów, rodziców, nauczycieli, koordynatorów projektu, muzealników, mają teraz szansę skrzyżować się ze spojrzeniem widzów, przywołanych do muzeum przez ciekawość Drugiego.